Allereerst ontwikkel ik met de cliënt de hulpbronnen die tijdens de oorspronkelijke situatie niet aanwezig of te zwak waren.
Een interne hulpbron kan zijn: gevoel voor humor, contact met de grond, gevoel van kracht, creativiteit.
Een externe hulpbron kan zijn: familie, vrienden, een fijne plek, positieve herinneringen.
Vanuit deze basis volgt dan het benaderen van de traumatische belevenis, zonder het trauma te hoeven herbeleven. Door te bewegen tussen de hulpbronnen en de traumatische ervaring wordt de bevroren levensenergie ontdooit en daarmee ontdooit ook het trauma. Zo nodig maak ik ook gebruik van systemisch werk. Voor mij is systemisch werk vooral een manier om inzicht te krijgen in wat er gebeurt in de relatie tussen mensen. Systemisch werk is een vorm van waarnemen, denken en handelen waarbij de mens wordt bezien in samenhang met zijn omgeving; de dingen waar het in het leven echt om gaat. Het systeem kan gaan over personen, maar ook over dilemma's, gedachten en gevoelens waar iemand mee zit. Verder stimuleer ik mensen om effectief om te gaan met hun energie en het (vergroten van) het gebruik van intuïtie. Juist voor 'denkers' is deze aanpak een welkome aanvulling.
|
