|
Bekkeninstabiliteit |
|
|
Ik ben bij Pia van der Kemp gekomen wegens klachten aan gewrichten en bekkeninstabiliteit. Na de geboorte van mijn kinderen Max (1990) en Anna (1992) zijn deze klachten ontstaan.
In deze tijd was er niet veel bekend over fibromyalgie en bekkeninstabiliteit, dus ben ik lang op zoek geweest naar verlichting van pijn en heb een aantal behandelingsmethoden geprobeerd.
Ik slikte toen door de huisarts voorgeschreven 7 ibuprofen tabletten per dag om ontstekingen tegen te gaan en vooral de pijn in mijn gewrichten (met name handen, polsen en enkels) en mijn bekkengebied te stillen.
Toen ik bij Pia kwam had ik een slechte weerstand, hield vocht vast, kon niet lang achter elkaar staan, lopen, zitten of bukken. Ik was depressief. Ook het liggen in bed deed pijn en kreeg ik kleine bloeduitstortingen op mijn heupbotten van op een zijde liggen bijvoorbeeld. Het meest van de tijd liep ik met krukken omdat ik vaak door mijn enkels zakte. En ik was erg moe.
Pia heeft na een heel lang intake-gesprek mijn bloed en urine laten analyseren.
De eerste stap in de behandeling was het volgen van een zeer streng dieet van ongeveer 3 maanden. Onder andere mocht ik geen suiker, koffie, varkensvlees, alcohol en melk. Dit werd ondersteund door medicatie om het reinigingsproces te bevorderen en mijn darmen weer in balans te brengen.
Al na twee weken voelde ik lichte verbetering omdat ik minder moe werd. Ik hield na een maand al geen vocht meer vast, kon veel beter bewegen. Ik denk na ongeveer een half jaar begonnen de klachten aan mijn gewrichten af te nemen en ging ik weer meer bewegen. De tweede stap in de behandeling was om mijn bekken weer stabiel te krijgen, lichte manipulatie van het bekken en zelf oefeningen doen. Ook hier werd een sterke verbetering merkbaar na een half jaar.
Binnen een jaar was ik van mijn gewrichtsklachten af, ik volgde het dieet trouw, zwom een keer per week en nam op tijd rust. De gewrichtsklachten komen alleen terug met seizoenwisselingen, zo’n twee keer per jaar of als het extreem vochtig is. Mijn bekkeninstabiliteit is niet helemaal over maar is “onder controle”.
Ik ga alleen nog naar Pia voor een grote check zo twee keer per jaar. Dan kijken we hoe alles gaat en krijg ik een fango-behandeling en zonodig nog wat oefentherapie in combinatie met manipulatie van mijn bekken.
Ik houd nog wel rekening met het dieet maar eet en drink inmiddels redelijk normaal met uitzondering van suiker, varkensvlees, azijn en melk. Daar houd ik me nog steeds aan.
Ik ben zeer tevreden over de wijze waarop Pia van der Kemp mij heeft behandeld en heeft begeleid. De combinatie van analyse, intuïtie en professionaliteit heeft ervoor gezorgd dat ik kan genieten van het leven en dat ik van alles aan het inhalen ben!
Anneke, 41 jaar
###
HET WONDER
Na een heel lang en zwaar gevecht (wie niet) wil ik jullie mijn verhaal niet onthouden. In 1996 kreeg ik onze eerste (en laatste!) dochter en een zeer ernstige bekkeninstabiliteit. Wat al maanden omschreven werd als bandenpijn werd in de 37ste week symfysiolyse genoemd. Door de ligging van het het kind en de ernst van de aandoening werk besloten tot een keizersnede. Daarbij ging helaas alles fout. Nadat ’s nachts de vliezen braken en we op een sectio wachtten, werd mijn man naar huis gestuurd. Het kon nog uren duren zeiden ze. Een paar uur later kreeg ik stormweeen in mijn rug. Er was geen OK vrij en dus moest er gewacht worden. Toen ik bijna niet meer bij kennis was van de pijn en persweeën had met volledige ontsluiting, werd mijn man gebeld, vlak voor ik de OK inging. Het was inmiddels te laat voor een ruggenprik en dus werd onze dochter onder algehele narcose geboren. Mijn man mocht vanwege de spoedoperaratie niet bij de geboorte zijn.
In plaats van een besparing voor mijn bekken door de ingreep, was ik nu nog verder van huis. Na een aantal dagen morfine en bedrust, bleek mijn rechterbeen tijdelijk verlamd. Behalve mijn hoofd een beetje optillen kon ik niets meer, zelfs niet mijn kindje vasthouden. Bewegen, liggen, zitten, staan en lopen waren onmogelijk en de pijn ondraaglijk. Eenmaal thuis hadden we maandenlang volledige hulp. Ik kon niets. Zelfs in een rolstoel zitten was onmogelijk.
Na een jaar in bed en op de bank ging het ietsje beter, maar ik bleef regelmatig vreselijk terugvallen. Ondanks het rusten was ik steeds eindeloos moe en depressief. Maar ik bleef vechten, voor mezelf, mijn gezin en mijn hobby’s paardrijden en wandelen. Mijn instabiliteit was na de geboorte dus hormonaal en mechanisch te noemen in de ergste categorie.
VERSCHILLENDE THERAPIEEN
Vanaf de eerste tijd werd ik behandeld door een accupuncturist/fysiotherapeut. De eerste jaren had ik hier wel baat bij deze therapie. Regelmatig werd ook mijn bekken rechtgezet. Voor de ernstige psychische problemen ben ik door een Gestalt-therapeut behandeld. Maar helaas het mocht niet baten.
Helemaal niet meer toen ik er nog eens een hernia bij kreeg. Mijn bekken bleef steeds ‘scheef schieten’ en mijn tussenwervelschijven ‘sjoelbakten’ door mijn lijf.
Ik werd officieel invalide verklaard, maar ik weigerde een elektrische rolstoel.
Wel verhuisden we naar een gelijkvloerse woning. De rolstoel werd nu serieus een optie. Ik kon echt niet meer lopen. Wilde ook niet meer.
In een radeloze opwelling en half gek van de pijn belde ik een fysiotherapeute die ik van vroeger kende op. Zij verwees mij naar Praktijk Biologische Geneeskunde. Een andere patient van haar met dezelfde vorm van bekkeninstabiliteit had erg veel baat ondervonden bij de behandeling van Pia van der Kemp. Pia heeft een praktijk waar een biologische behandelmethode wordt gegeven aan onder andere mensen met fibromyalgie, gewrichtsklachten, chronische vermoeidheid en dergelijke. Pia volgde haar opleiding tot biologisch geneeskundige in Duitsland waar dit onder de reguliere geneeskunde valt en werkt samen met artsen, laboratoria en nutriloog.
BLOEDONDERZOEK
Na een bloedanalyse bleken bij mij bijvoorbeeld een aantal organen niet goed meer te functioneren zoals mijn nieren en mijn milt. Ook had ik een chronische blaasontsteking en diverse schimmelinfecties in mijn darmen. Hierdoor was mijn energiehuishouding niet goed meer. Door het niet goed functioneren van mijn organen en darmen, nam ik voedingsstoffen niet goed of niet meer op waardoor mijn pezen en spieren hun werk niet meer konden doen. Zo kon mijn bekken ‘uit elkaar vallen’ en belandde ik in een vicieuze cirkel.
Om hieruit te komen kreeg ik een middel tegen schimmels en mijn blaasontsteking en moest ik een anti-schimmeldieet volgen. Ik mocht ook geen voedsel meer waar ik intolerant voor was.
Pia corrigeerde in het begin ook heel voorzichtig en pijnloos! mijn bekken. Er werd niet gekraakt! In combinatie met de GDS-therapie vloog ik letterlijk en figuurlijk vooruit. Na twee maanden was mijn chronische pijn en vermoeidheid nagenoeg weg. Ik kon steeds meer. Ik kroop langzaam uit de vicieuze cirkel. Ik sliep ’s nachts als een kanon en werd fris en vrolijk de volgende ochtend wakker!
Ik kon steeds verder wandelen, boodschappen doen, fietsen, tillen, bukken, hurken! en de tuin doen. Na zes maanden zat ik zelfs weer op mijn paard.
Het is nu midden 2000 en inmiddels smokkel ik bij het leven met mijn dieet. Ik ben helemaal beter en ga nooit meer naar een therapie. Een tweede kindje zit er voor ons, gezien alle risico’s, niet meer in, maar mijn tweede leven beleef ik met mijn familie des te meer en met volle teugen. Ik ben beter!
Pietje, 38 jaar
|
|
|
